Met oogstrelend camerawerk, dat Yusufs gevoel voor mysterie en avontuur benadrukt, en een schitterende geluidsband – zonder muziek – brengt Kaplanoğlu in HONEY het Turkse platteland tot leven.
YusufIn HONEY is Yusuf dol op zijn vader Yakup die als imker honing zoekt in de bossen in Noordoost-Turkije. Honey is het afsluitende deel van de achterstevoren vertelde levensgeschiedenis van Yusuf. Er ligt grote nadruk op de stilte en de band tussen vader en zoon. De jongen kan zich op aandoenlijke wijze verwonderen over al het moois om hem heen. Voor de verwende Westerse kijker kan het wat te traag aandoen, maar niet voor onze bezoekers in Het Doekje. Zij hebben een bijzondere film gezien op groot doek. Volgende week de tweede Turkse film.
Vanavond
een emotioneel en beklemmende Spaanse film. Uxbal, de held in de
film 'Biutiful', een film van Alejandro Gonzalez Iñárritu, heeft
niet veel tijd meer om iets van zijn leven te maken. De dokter
heeft hem verteld dat hij nog een paar maanden te leven heeft.
Uxbal (Javier Bardem) is een man met een gouden hart. Hij
heeft gevoelens voor de mensen met wie hij werkt, maar hij kan die
gevoelens niet in de weg laten staan van het feit dat hij vooral
zelf wil overleven. Om wat extra geld bij te verdienen heeft
hij nog een baantje als medium, dat tegen betaling contact legt
met gene zijde. In het camerawerk zit de suggestie dat Uxbal
langzaam door de schaduwen wordt ingehaald. Het was een lange
film, 147 minuten, die bleef boeien tot de laatste minuut.
Vanavond zelfs iemand in de zaal die de film voor de tweede keer gaat
zien. 
De
film verdient eigenlijk een hogere waardering dan 3,91. De
verdeling was: 23,5% zeergoed, 51% goed, 22% redelijk, 1% slecht,
2,5% zeerslecht
In
een huiskamersetting bij Jac thuis de tweede extra
filmvoorstelling in Het Doekje. Nu met de film "Weemoed en
Wildernis". Vooral leden die de natuur een warm hart
toedragen waren op deze prent afgekomen. Na het drinken van een
kopje koffie of thee werd de film gestart.
De
film volgt de veranderingen in het landschap op Tiengemeten, vanuit
een persoonlijk poëtisch perspectief, waarbij vergankelijkheid en
tijdelijkheid de centrale thema's zijn. De
beelden met het persoonlijke verhaal van Digna kwamen goed over. En
ook nu werd er na de filmvertoning nagepraat. Gevraagd
werd of Digna haar verhaal vooraf of tijden en
na de filmmontage had geschreven. Jac dacht bijna zeker te weten
dat een dergelijk verhaal alleen maar tijdens en achteraf kan
worden geschreven. Een mooi en persoonlijk portret.
Niet
erg veel bezoekers maar toch een mooi aantal. Het aanwezig publiek
gaf de film een 4,36 en staat daarmee op de derde plaats van
onze poll. Een reactie van een bezoeker "Erg genoten van de
film. Alles zat er in: een verhaal, geschiedenis,
een spannend plot, goede spelers, herkenbare locaties en heel goed
gefilmd. Een aangename mix. Echt mijn film."
Susanne Bier
Alle
films van de Deense filmmaakster Susanne Bier die Filmclub
Schijndel heeft vertoond zoals 'Brothers' (2005), 'After the
Wedding' (2007) en de vorige maand nog 'In a Better World'
scoorden hoog tot zeer hoog in de Filmclub publieksenquêtes.
Susanne Bier werd geboren op 15 april 1960 in Kopenhagen. Ze
studeerde Kunst aan de Hebrew University in Jeruzalem en
Architectuur aan de Architectural Association in Londen. In 1987
studeerde ze af aan de Danisch school of Film in Kopenhagen.
Susanne Bier is naast Lars von Trier één van de meest
invloedrijke regisseurs uit Denemarken.
In de film van vanavond ontroert ze opnieuw met grote maar volkomen geloofwaardige emoties, waarbij sentimentaliteit knap vermeden wordt. Als geen ander weet Susanne Bier acteurs tot topprestaties te brengen. Ook nu weer slaagt ze erin heftige emoties levensecht over te laten komen. En haar voorliefde voor extreme close-ups, 'het gezicht als landschap', is ook weer in deze film te zien.
Het publiek had duidelijk genoten van deze toch niet alledaagse film. Als ik dit schrijf geniet ik nog na van het geprojecteerde beeld.
Prima waardering voor The Artist: 4,20
Een klein maar geïnteresseerd publiek kwam af op de film over het hiernamaals, paranomaal en bijna-doodervaring.
Hoge waardering voor Hereafter 4,36
We zijn heel blij dat we dergelijke films voor een groot publikek in het City theater hebben kunnen vertonen.
Waardering liep redelijk uiteen. 37x zeergoed, 56x goed, 31x redelijk, 7x slecht en 1x zeerslecht. Dit gaf een score van 3,92.
Ruth, Kathy en Tommy
Het verhaal was heftig. Er werd uitstekend gespeeld vooral door Carey Mulligan (Kathy in de film). De film werd gewaardeerd met een mooie score van 4,06.
De waardering van de totale avond was wisselend 23 % zeergoed, 52 % goed, 21 % redelijk, 4 % slecht.
De inleiding van de spirituele avond werd verzorgd door Rian van Duijnhoven uit Schijndel. Ze doceert in bewegingsmeditatie.
Ze vertelde haar persoonlijke weg die leidde naar de 5 ritmes die dans en meditatie tegelijkertijd hebben. De 5 ritmes zijn: vloeiend, staccato, chaos, lyrisch en stilte. Elk ritme nodigt uit tot een andere manier van bewegen. Samen vormen de 5 ritmes een wave, een golf van energie, die zich opbouwt in intensiteit en weer afneemt. De 5 ritmes zijn het levenswerk van de Amerikaanse Gabrielle Roth, artiest, muzikant, danser, schrijver, en westers sjamaan. Gabriëlle Roth zegt het zo "The fastest way to still the mind is to move the body".
'Dances of Ecstasy' neemt je mee op reis naar rituelen vol ritme, dans en muziek. De film is een ontdekkingstocht naar extase bij culturen die door middel van muziek en dans contact maken met een heilige kracht. Van Orisha priesteressen uit Nigeria, sjamanen uit de Kalahari, en duizenden ravende jongeren op een party in Australië, ze dansen allemaal op dezelfde pulserende beat.
Volgend jaar weer een spirituele avond met een nieuw spiritueel thema.
ADEM vertelt het aangrijpende verhaal van twee mucoviscidose (taaislijmzieke) patiënten die een moeizame vriendschap onderhouden tijdens hun herhaaldelijke verblijven in het ziekenhuis. Adem, dat ruim bekroond werd op het filmfestival in Montreal, is het sterkst in de schets van de sfeer in het ziekenhuis, waarin Tom, die elke arts en medepatiënt kent, strijdt tegen verveling en het vooruitzicht van een vroege dood.
Anita, Godelieve en Marijke
Hierboven een foto van 3 zussen die al jaren lid zijn van onze filmclub en ze wonen nog eens niet in Schijndel. Zij zijn een van de meest trouwe bezoekers. Als één van hen er niet is wordt al direct de vraag gesteld wat er aan de hand is. Als dank voor het trouwe bezoek deze foto, en spreek ze gerust aan want het is daar altijd gezellig.
Het is wel duidelijk welke boodschap regisseur Olivier Masset-Depasse wil overbrengen: het criminaliseren van asielzoekers en de schandalige manier waarop de uitzettingprocedure werkt aan de wereld tonen en aan de kaak stellen.
Jac had deze film gezien tijdens het
IFFR 2011. Direct naast hem (toeval of niet) zat een vrouw uit Wit-Rusland
die niet begreep waarom de vrouw in de film gevlucht was uit Wit-Rusland.
Jac en de Wit-Russin raakte aan de praat en het was al snel
duidelijk dat beiden anders tegen deze situatie aankeken, ook na het
samen drinken van een kopje koffie. Hoe dan ook het was een
waardevolle uitwisseling. Waardering film: 4,28
Een reactie van een bezoeker
Ik ben 2 x in Belarus (Wit-Rusland) geweest, voor de FNV en ik heb hier in
Nederland mensen van daar ontmoet en rondgeleid. Er zijn
rechters en advocaten die niet meegaan in het systeem, er zijn vrouwen wier kinderen worden opgepakt om hun verzet te breken. Ik
zou ook niet willen wonen in dat land. Er is een herdenkingscomitee
"de vier bomen" die jaarlijkse bijeenkomt in Eindhoven en
aandacht vraagt voor verdwenen mensen in Wit-Rusland. Zie
ook www.vierbomen.nl
Deze maand extra aandacht voor FEEL-GOOD films. De eerst volgende is op donderdag 19 januari en daarna op dinsdag 31 januari. Ook deze films zijn weer met zorg geselecteerd. Mis het niet.