Films in City theater,

Hoofdstraat 145, Schijndel

Aanvang: 20.30 uur reserveren niet nodig


Er is plaats voor 260 mensen waarvan 98 op het balcon


35 mm projectoren in het City theater

 

 
Balcon          

 
        Foyer

Filmclub Schijndel is in 1994 gestart met het vertonen van films in het City theater. Zij is de enige organisatie die daar nog films vertoond.

Filmclub toont de films op een projectiescherm van 8 bij 4,5 meter.

Digitalisering in 2012

In 2012 zijn alle bioscopen en filmtheaters in Nederland gedigitaliseerd. Filmclub Schijndel heeft om financiële redenen niet kunnen inhaken op deze nieuwe projectiemethode. Filmclub Schijndel zal de films in het City theater vertonen met een profesionele full HD-beamer en blu-ray.

Zie hier verslagen (pdf) in Brabants Dagblad en Brabant cultureel

Filmvertoningen in City theater
2012

dinsdag 8 mei

Biutiful

Mensen met honger zijn niet te vertrouwen. In Biutiful toont regisseur Alejandro Gonzáles dat elk mens met een goed hart slechte keuzes kan maken wanneer alles mis gaat. Het Spaanse drama is schrijnend en laat je nog uren later verslagen achter.

In Biutiful speelt Javier Bardem de Spaanse Uxbal, een liefhebbende vader die moet vechten voor een gelukkig leven. Hij heeft een moeizame relatie met zijn vrouw Marambra, die manisch depressief is, en leidt een arm bestaan. Uxbal is een oprecht goede man, maar al snel wordt duidelijk dat hij ook een duistere kant heeft. Om te overleven heeft hij verschillende ondergrondse handeltjes. Maar hij is een crimineel met een goed hart: hij wil dat de illegalen die voor hem werken een humaan leven leiden. Al snel blijkt dat Uxbal ongeneeslijk ziek is; hij heeft kanker. In de paar weken die hij nog te leven heeft, wil hij ervoor zorgen dat zijn gezin goed achterblijft. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Overtuigend leed
In eerdere films was Bardem overtuigend als de charmante Spanjaard die menig vrouwenhart sneller liet kloppen. In Vicky Christina Barcelona was hij de kunstzinnige filosoof, in Eat Pray Love wist hij met zijn zwoele blik Julia Roberts voor zich te winnen. In Biutiful zien we echter een heel andere Bardem en hiermee bewijst hij een veelzijdig en getalenteerd acteur te zijn. De rol van afgeleefde en gehavende vader weet hij met zijn hele zijn te vertolken. Bardem spreekt vaak op fluistertoon, loopt met lichtelijk gebogen schouders en het leed staat in zijn ogen geschreven. Niet voor niets is hij genomineerd voor de Oscar voor Beste Mannelijke Hoofdrol. De film zelf is genomineerd voor Beste Buitenlandse Film, een terechte erkenning voor Alejandro González die al eerder indruk wist te maken met Amores Perros en Babel.

Groeiend ongeluk
González weet de goede snaar te raken. Al bij aanvang is de sfeer bedrukkend en voel je je als kijker niet op je gemak. De film start met een langdurige stilte waarbij het beeld zwart blijft en slechts zachte achtergrondgeluiden te horen zijn. Gedurende de film worden stiltes en zwarte beelden veelvuldig herhaald. Daarnaast gebruikt González beeldtrucjes om het ongeluk van Uxbal te benadrukken. De Spanjaard woont in een klein, slecht onderhouden flatje, waarvan het plafond wemelt van de schimmel. Die schimmelvlekken groeien gestaag en er komt steeds meer ongedierte op af. Uxbals ongeluk verloopt op dezelfde manier; zijn ziekte spreidt zich snel uit, de tegenslagen worden steeds groter, en er is geen weg meer terug.

Man om van te houden
Interessant is ook de werking van de proloog, deze wordt namelijk herhaald aan het eind van de film. De beelden zijn echter niet identiek. In de herhaling wordt de camera vooral op het gezicht van Uxbal gericht, een techniek waardoor je tranen opgewekt worden. We worden nu gedwongen naar de man te kijken terwijl hij met zijn kinderen praat. Hij kijkt, lacht en raakt geëmotioneerd, en zo ook de toeschouwer. Uxbal is een man om van te houden en regisseur Alejandro González maakt daar dankbaar gebruik van.

Biutiful geeft een kijkje in de onderlaag van de samenleving, waar mensen moeten vechten voor een hapje eten en daardoor tot veel in staat zijn. De film kent, ondanks de warme locatie, weinig zonnige dagen, en de dood staat centraal. Toch is niet alles hopeloos. De scène waarin Uxbal en zijn vrouw met hun twee kinderen aan de keukentafel ontbijten, straalt puur geluk uit. De kleuren zijn fel, de zon schijnt en iedereen lacht. Maar de basis is treurnis. Dus: zit je diep in de put, huil je de hele dag en is de depressie nabij? Sla het deprimerende Biutiful dan over. Voor ieder ander: ga het zien en laat de tranen vloeien.

Biutiful ging in première op het International Film Festival Rotterdam en eindigde als tweede in de top tien van het publiek.

dinsdag 5 juni

The Help

Drama over een jonge vrouw die het in het Mississippi van de jaren zestig opneemt voor de gediscrimineerde Afro-Amerikaanse bediendes van de rijken

Mississippi in de jaren '60. De maatschappelijk betrokken Skeeter is net klaar met studeren. Ze wil schrijfster worden en neemt het controversiële besluit een groep zwarte vrouwen te interviewen die hun hele leven hebben gewijd aan het helpen van families uit het zuiden. Huishoudster Aibileen is als eerste bereid om met Skeeter te praten. Zowel Skeeters blanke vriendenkring als de zwarte gemeenschap voelen zich ontzet, maar de twee zetten hun samenwerking voort. Steeds meer zwarte vrouwen zijn bereid naar buiten te komen met hun verhaal. Terwijl Skeeter haar oude vriendinnen dreigt te verliezen, worden nieuwe vriendschappen gesloten. Rassenscheiding en discriminatie laten zich echter niet gemakkelijk verbannen uit de samenleving.

The Help werd genomineerd voor vier Oscars, waaronder Beste Actrice voor Viola Davis. Alleen actrice Octavia Spencer wist de prijs te verzilveren voor Beste Vrouwelijke Bijrol, een categorie waarin ook medespeelster Jessica Chastain was vertegenwoordigd. Spencer had ook al een Golden Globe gewonnen voor de rol van de pittige huishoudster Minny. Tijdens de Screen Actors Guild Awards werd naast Spencer en Davis, de gehele cast bekroond.

dinsdag 4 september

Süskind

Nederlands drama over Walter Süskind, een van de belangrijke medewerkers van de Joodsche Raad, die een levensgevaarlijk dubbelspel speelde met de SS

1942. In het door de nazi's bezette Amsterdam besluit de Joodse Walter Süskind handjeklap met de SS te spelen. Het is een levensgevaarlijk kat- en muisspel, waarmee hij honderden kinderen van transport naar de concentratiekampen weet te redden. Terwijl de razzia's toenemen en het net zich verder sluit rond de Joodse gemeenschap, riskeert Walter alles wat hem lief is en toont hij de moed van een held. Een even aangrijpende als adembenemende, waargebeurde geschiedenis.